Robert Rosenthalen proiektua

Ezeri ekin baino lehen, Robert Rosenthal egindako proiektuari buruz hitz egingo dut, gaia ulertu ahal izateko. Gizon honek, bi klasetan banatu zituen ume multzo bat. Denak berdinak izanda, gela bateko irakasle bati esan zion ume horiek besteak baino koefiziente altuagoa zutela. Horrela, notak ailegatzerakoan, irakasle hauen notak igo egin ziren, irakasleak tratu desberdina ematen zizkielako; Txarto zeuden erantzunak ontzat hartzen zuten, jarritako mugak gainditzen laguntzen zieten umeei, konfiantza handiagoa zuten klase horretan. Bitartean beste klasea, "klase normala" ez zuen lortu besteok bezain nota onak izatea, "normalak" zirenez, ez zuten tratu berdina jaso eta lortu zezaketen mugak askoz urriagoak ziren.
Hemen ikus dezakegu psikologiak eta aurreiritziak duten garrantzia hezkuntza arloan. Ume guztiak berdinak izanda, zergatik ez dute tratu berbera jasaten? Diskriminazioa argia da, eta egoera hau ematen da oraindik klase arrunt batean. Hainbat irakasle, laguntza eskaintzen dizkiete onak direnei eta benetan laguntza behar dutenek, albo batean geratzen dira. Irakaslea umeek motibatu behar ditu. Ez da beti nota hobea atera behar, baizik eta pertsona bakoitzari ahal duen guztia eskatu, denok ez gara berdinak eta ez gara nibel berdinera ailegatzen. Irakaslea, egoera bakoitzari irtenbide zehatzak lortu behar ditu, eta beti laguntzeko prest egon behar da, edozein umeari. Azkarragoak izateagatik, emaitza hobeagoak izan behar dituzte? Esfortzua eta egindako lana ez da kontuan hartzen?. Ume bati gehiago kostatzeagatik, irakaslea berengan desmotibazioa izateak, ahalbidetzen duen bakarra da bere garapena atzeratzea.
Hau guztia esanda, tratu desberdina ematen duten irakasleei atentzio deitu behar zaie, eta egoera ez aldatuz gero, tratu desberdina emango nizkieke lanean; soldata murriztu, oporretan egoteko egun gutxiago.. Horrela egoera aldatuko litzake seguru, eta ume guztiek merezitako tratua edukitzea.